lunes, 16 de marzo de 2015

Explotación infantil no sector téxtil

     
Actualmente o sector téxtil e un dos sectores  máis cotizados do mundo, e  todas as persoas compramos roupa pero nunca nos preguntamos de onde ven nin nos preocupamos de quen a fabrica, para moitas persoas este e un mundo moi descoñecido. A continuación falaremos do tema da explotación infantil para a fabricación de roupa.

Na década dos 90 , os primeiros escándalos condicións nas cadeas de subministración globais que traballan na industria da moda con foco en revelar a explotación dos traballadores , en especial aos traballadores menores de 16 anos en países como China , India ou do Paquistán . Tras estas queixas iniciais e alta sensibilidade demostrado polo público nos países ricos , na presenza de nenos en fábricas , marcas internacionais fixeron grandes esforzos para evitar situacións en que poden relacionarse súa imaxe para o traballo infantil .


Non obstante, a explotación infantil no sector non é unha realidade que se poida considerar erradicada. Nas longas cadeas de subcontratación existen talleres e fábricas que aínda teñen entre as súas traballadoras e traballadores, rapaces e rapazas de menos de 16 anos. En Marrocos, por exemplo, as obreiras entrevistadas na última busca da Campaña Roupa Limpa española explicaban que durante o período de vacacións escolares moitas nenas se incorporaban ás factorías como aprendices, realizando as mesmas tarefas que as traballadoras adultas pero cobrando só un 40% do salario mínimo.

As últimas denuncias globais por explotación infantil están relacionadas cos informes publicados por SOMO (Centro de Investigación sobre Empresas Transnacionais polas súas siglas en Holandés) e o ICN (o Comité Indio de Países Baixos) durante o 2011 e o 2012 sobre a situación ás fábricas de Támil Nadu, na India. Os documentos "Captured by Cotton" e "Maid in India", as organizacións neerlandesas, conxuntamente con organizacións locais de defensa dos dereitos humanos denunciaban que centos de miles de nenas estaban a traballar nesa rexión baixo un réxime chamado Sumangalique consiste en pagar a mulleres novas unha suma de diñeiro que se utilizará para un dote ao final dun período de tres anos. Supostamente, as traballadoras dispoñen do necesario para vivir e acumulan horas de traballo para poder pagar un dote que garanta un bo casamento. O resultado acaba sendo unha situación que pode ser cualificada de traballo forzado. As traballadoras, extremadamente novas, son sometidas a longas xornadas laborais, en centros de traballo insalubres e por salarios irrisorios, mesmo se comparándoos co mínimo legal da zona.

Empresas internacionais como Marks & Spencer, Diesel, Ralph Lauren, ou Quicksilver, teñen intentando desmarcarse do asunto a pesar de aparecer nos informes. Outras como as españolas El Corte Inglés, Cortefiel (Springfield) ou Inditex, que teñen como provedora unha das fábricas investigada por SOMO en "Captured by Cotton", unha factoría chamada Eastman Exports, declararon publicamente o seu compromiso na loita contra a explotación infantil e a práctica do Sumangali. En 2011, estas empresas afirmaban que ningún dos seus provedores mantiña este sistema de relación laboral. Inditex, pola súa banda, afirmou taxativamente que os seus adutories lle garantían que ningún dos seus provedores mantiña o Sumangali. Na investigación do informe "Made in India", SOMO e o ICN identificaron produción para Pull and Bear (marca propiedade de Inditex) na Eastman Exports. Aínda que Eastman abandonou este sistema, na investigación documentouse que a fábrica contaba con traballadoras de 14 e 15 anos e que durante algunhas épocas punta de traballo se rexistraran quendas de máis de 24 horas seguidas.

Deberiamos fixarnos e pensar mais nas cousas que compramos porque non sabes de onde proveñen.

Lucias, Vanessa e Laura.


No hay comentarios:

Publicar un comentario